ΑΧΙΛΛΕΟΣ ΤΕΝΟΝΤΑΣ
Ο αχίλλειος τένοντας ειναι ο μακρύτερος τένοντας του ανθρώπινου σώματος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικός στο περπάτημα, τρέξιμο, στά άλματα.
Αποτελεί την κατάληξη τριών μυών στην οπίσθια επιφάνεια της πτέρνας. Της εσω, της εξω κεφαλής του γαστροκνημίου μυός και του μακρού πελματικού. Η πλήρης ρήξη του τένοντα είναι μια κατάσταση που γινεται άμεσα αντιληπτή από τον ασθενή γιατί αισθάνεται ένα έντονο πόνο με ήχο στην περιοχή, και αμέσως μετά δέν μπορεί να περπατήσει. Στίς περιπτώσεις αυτές το χειρουργείο ειναι η μόνη λύση. Το χειρουργείο Πρέπει να γίνει άμεσα, γιατί διαφορετικά ο μυς παθαίνει ρίκνωση και η αποκατάσταση του είναι δυσκολότερη, με μεγαλύτερο χειρουργείο, και χειρότερα λειτουργικά αποτελέσματα. Εμείς σε πρόσφατες κακώσεις εφαρμόζουμε την δια-δερμική (χωρίς τομή) συρραφή του τένοντα, με εξαιρετική αποκατάσταση και την συντομότερη δυνατή επιστροφή στις δραστηριότητες. Εδώ το σχετικό Video Διαδερμική Συρραφή Ρήξης Αχιλλείου Τένοντα
Τα αίτια τών προβλημάτων είναι
· η υπέρχρηση. Έντονη αθλητική δραστηριότητα.
· η απότομη αύξηση τής σωματικής δραστηριότητας
· τα ψηλοτάκουνα παπούτσια (διαβάστε σχετικά στο παρακάτω link Επιπτώσεις απο τα Hi Heels
· διάφορα προβλήματα του άκρου ποδός όπως η πλατυποδία.
Στην καθημερινή μας δραστηριότητα προκαλούμε συνεχώς μεγαλύτερους ή μικρότερους τραμαυτισμούς στους τένοντες μας. Αυτό ειναι στα πλαίσια της συνεχούς ανακατασκευής των ιστων. Η δυνατότητα αυτή των ιστων έχει όμως κάποια όρια. Όταν τα ξεπεράσουμε τα όρια αυτά αρχίζουν οι εκφυλιστικές τους βλάβες με πρώτη επίπτωση στην ιστολογική τους εικόνα που δεν έχει απαραίτητα και κλινική εμφάνιση.
Στα πρώιμα στάδια της πάθησης έχουμε πόνο στην περιοχή με περισσότερο η λιγότερο ερυθρότητα της περιοχής. Είναι η φάση της τενοντίτιδας. Η ιστολογική εξέταση δείχνει διαταραχές στο κολλαγόνο οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στο σχηματισμό μιας φυσιολογικής ουλής (αν υπάρχει αποχή απο αθλητικές δραστηριότητες και καταπόνηση).
Αν η κατάςταςη δέν θεραπευτεί μεταπίπτει σε χρόνια τενοντίτιδα, με παθολογικές διεργασίες - παθολογική ουλή, , επασβεστώσεις (περιτενόντιες ενδοτενόντιες ή καταφητικές), ρωγμές, μερικές ρήξεις, κόμπους (αυτή η παθολογική εικόνα του τένοντα που ειναι ανώμαλος και παχυμένος σε σχέση τον φυσιολογικό)..
Στήν φάση αυτη πέρα απο τον πόνο έχουμε και την εικόνα πάχυνσης του τένοντα, ενω έντονη δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει και σε ρήξη του.
ΡΗΞΗ ΤΟΥ ΤΕΝΟΝΤΑ
Οι ρήξη του τένοντα ειναι αποτέλεσμα χρόνια φλεγμονώδους επεξεργασίας στην περιοχή με πολλές ή και όλες τις προαναφερόμενες βλάβες της παθολογικής επούλωσης. Στήν πλήρη ρήξη ο ασθενής αδυνατεί να περπατήσει.
Η ρήξη μπορεί να ειναι πλήρης ή μερική.
Επιμήκης ή εγκάρσια.
Πολλοί ειναι οι αθλητές που έχουν προβλήματα με τον αχίλλειο τένοντα.
Η χρόνια καταπόνηση του τένοντα οδηγεί σε εκφύλιση του. Τα ενοχλήματα μπορεί να ειναι απο πόνο κατά την πρωινή έγερση, εξωτερική τοπική ευαισθησία, εξωτερική "παραμόρφωση" του τένοντα σαν κόμπος.
Στο πρωτο στάδιο της πάθησης έχουμε άλγος στην περιοχή του αχιλλείου.
Στήν φάση αυτή ειναι σκόπιμο να επισκεφτούμε τον ορθοπαιδικό για να εκτιμηθεί η κατάσταση. Η έγκαιρη αναγνώριση της βλάβης ειναι καθοριστικής σημασίας.
Σε περίπτώσεις τενοντίτιδας η μείωση των δραστηριότητας εφόσον δεν υπάρχουν βλάβες στήν μάζα του τένοντα είναι αρκετή για να ανακουφίσει απο το πρόβλημα.
Σε περίπτωση μερικής ρήξης όμως του τένοντα τα πράγματα ειναι διαφορετικά.
Η ενδεδειγμένη προσέγγιση είναι διαδερμική νεαροποίηση της περιοχής και η έγχυση βιολογικών παραγόντων (PRP ή βλαστοκυττάρων) έτσι ώστε να πετύχουμε γρήγορη και έγκαιρη αποκατάσταση της βλάβης, πρίν επέλθει η πλήρης ρήξη, η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται χειρουργικά.
Η μέθοδος μπορεί να επιφέρει εως και 80% βελτίωση της ιστολογικής υφής του τένοντα με αντιστοιχη μείωση των ενοχλημάτων του ασθενούς . Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αναστολή της εξέλιξης της νόσου που σε συνδυασμό με την αλλαγή των καθημερινών συνηθιών μπορεί να επαναφέρει ενα άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα.
Σε περίπτωση πλήρους ρήξης του αχίλλειου τένοντα, ο ασθενής αισθάνεται ένα αιφνίδιο πόνο στην περιοχή του αχίλλειου, και κατόπιν έχει αδυναμία βάδισης και χωλότητα.
Σε αυτή την περίπτωση το χειρουργείο είναι επιβεβλημένο και μάλιστα άμεσα ΠΡΙΝ επέλθει η συρρίκνωση του τένοντα που θα έχει σαν αποτέλεσμα ένα μεγαλύτερο χειρουργείο και με υποδεέστερα αποτελέσματα.
Τα τελευταία χρόνια εφαρμόζουμε την διαδερμική συρραφή του τένοντα χωρίς χειρουργική τομη, που ειναι μια εξέλιξη η οποία μας επιτρέπει να κινητοποιήσουμε τον ασθενη γρηγορότερα με λιγότερες επιπλοκές, ενω ο χειρουργικός χρόνος περιορίζεται σε 20 λεπτα της ω΄ρας.
Διαβάστε ακόμη: